Wczoraj, na radzie pedagogicznej, rozmawialiśmy o tym, jak szkoła ma „wygrać” na rynku edukacyjnym w czasach niżu demograficznego. I choć rozumiem potrzebę przejrzystości oraz odpowiedzialności wobec rodziców, poczułem niepokój: kiedy w rozmowie dominują wskaźniki, przewagi i porównania, łatwo przejść od troski o jakość do korporacyjnej logiki. A uczeń nie jest wynikiem kwartalnym.